Willem Breuker Prijsuitreiking 4 november 2026 aan Oscar Jan Hoogland

Voor Oscar Jan Hoogland is de wereld zijn speelveld. Hij is pianist, maar ook multi-instrumentalist, en instrumenten die er nog niet zijn, maakt hij zelf.

Hij kent en waardeert de muzikale traditie waaruit hij zelf is voortgekomen, besteedt daar nauwgezet aandacht aan, en deelt die met anderen. Tot die traditie behoort alles wat er voorhanden is: diverse muziekstijlen, speelwijzen, en culturen en wat er nog niet is, voegt hij toe.
Bij Dutch Impro, en dus het ICP voelt hij zich als een vis in het water en hij richtte zelf ook diverse ensembles op. Een daarvan zullen we noemen: EHBO, met Ernst (Glerum), Han (Bennink), Benjamin (Herman) en hijzelf dus.

Een avond met Oscar Jan laat zich van tevoren niet omschrijven, het is altijd afwachten wat er komt. Als je het vermoeden hebt welke kant het op zal gaan, verandert de koers en wordt de plaats van bestemming een andere. En altijd bekruipt je als luisteraar/kijker het gevoel: ‘is dit een vooropgezet plan of weet hij zelf ook niet waar het heengaat?’ Beweging en verandering zijn daarbij kernbegrippen, hij weet je om de tuin te leiden, maar zorgt er altijd voor dat je uiteindelijk in een betere en mooiere tuin aanbelandt.

Zijn muzikale bestaan valt samen met zijn levensopvatting: alle mensen zijn gelijkwaardig, geen elites, geen hiërarchieën, gezamenlijk de schouders eronder: muziek maken is voor een groot deel organisatie, dus: bellen, mailen, appen, op de fiets springen op weg naar een vergadering, posters in de fietstas, én verantwoordelijkheid nemen. Ook dat is Oscar Jan.

Hij was de laatste leerling van Misha Mengelberg, groeide op met de muziek van Willem Breuker, en voor hen allen geldt de stelregel van de Duits-Argentijnse componist Mauricio Kagel: ‘Humor ist eine seriöze Sache’. Zij allen zijn op zeer eigen wijze in hun muziek meesters in het verbeelden van de tragikomische kant van het leven, raken je diep in het hart en zetten aan tot reflectie, en laten je vreselijk lachen (en soms huilen).

Daarnaast is Oscar Jan een begenadigd pedagoog. Hij doceert aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag, het Conservatorium van Amsterdam en de Mime Opleiding van de Academie voor Theater en Dans (AHK). We hebben zojuist hun presentatie gezien. Ook bij het doorgeven aan jongere generaties geldt: ruim baan geven, nieuwe wegen vinden, doodlopende stegen horen daarbij, niet erg, teruggaan en een volgende afslag nemen.

Alle zintuigen en alle hersengebieden worden tegelijkertijd aan het werk gezet, zowel bij de makers en uitvoerders als bij het publiek. Oscar Jan draait aan de knoppen, maar wie de moed heeft zich daarmee te bemoeien, kan op een warm onthaal rekenen.

het bestuur Willem Breuker Stichting
Sieuwert Verster (voorzitter)
Vera Beths
Saskia van Schaik
Hans Roze
Olga Zuiderhoek